Muhabbatni sikkanim

1978-йиллардаа 10-синфда укиб юрган кезларим эдида, кушниларимизни кизлари сингилларим билан уйнагани ... davomi »

1 2 >>

TO‘QQIZ HAYOT |-3-| qo'ng'ir mushukni o'limi

“Ох, ниҳоят озодлик! Мен бу
кунни қанчалик кутдима?
Бир умр қоп қора иссиқ
бўшлиқ ичида мангу қолиб
кетаман, деб қўрққандим.
Ниҳоят озодликка чиқдим.
Атроф анча илиқ ва ғалати
тарзда майдалашганга
ўхшайди. Мен элас элас
нималар содир бўлганини
ёдда сақлайман. Ўз
фарзандим мени уйдан
судраб чиқаётганини, юзимга
урилган тарсакиларни
эслайман. Ўз жигар порам
мени ўз онасини итдек хор
қилиб кўчага улоқтирсая, ?
Менинг ахир айбим нима?
Ёмон она эдими? Ёки шу
қадар қаттиққўл бўлганими?
Ахир оиламда яккаю ягона
эрка нима истаса муҳайё
муҳташам бир кошонада
яшаб улғайди. Уни ҳеч
нарсага зориқтирмай катта
қилдик. Отаси албатта
йиллар давомида анча
кучсизланиб хасталаниб
қолди. Аммо унинг ишлаб
турган дўконини ўз номимга
ўзлаштириб олгандим.
Хаммаси ўз ўрнида хаммаси
жуда яхши кетаётганди.
Жарақ жарақ пул дегандек.
Ватанимиз озодликка
эришган йили ўғлим
Шодимулк туғилди. Отаси
бечора марҳум ўғли
хотирасига ва исмига уйқаш
қилиб Сайдулло дея ном
қўйганида хам мен дод
солиб “беҳосият” исм дея
рад қилганман. Мана энди
ўша “ҳосиятли” исмли
нуридийдам мени уйдан
судраб ҳайдади. Марҳум
дадаси вақтида у қадар
менга кўз тикилиб
гапирмасди. Аммо бир йил
аввал дадаси касалиикдан (у
киши биринчи турмушидан
бўлган ўғлини ўлимига
ўзини айбдор санаб виждон
азобида жигар циррози
ортириб олди, ўзиям
чўчқадек ичадиган одат
чиқарганди)
Ёлғиз рўзғор ташвиши билан
ўғлим мана 16 ёшга
чиққанини хам сезмай
қолибман. Бироқ у ҳалитдан
нашага ўрганиб ғирт банги
бўлиб етишди. Уйдаги
нарсаларни аввалига
яширинча чиқариб сотди .
кейин ошкора чиқариб
сотадиган бўлди. Биз она—
бола ўртасидаги иплар
қачондан бошлаб емирила
бошлаганини сира ўйлаб
ўйимга етолмасдим.
Фақат оҳирги бора уни
кўрганимда уйдаги
телевизорни кўтариб
чиқаётган маҳали бўлди.
Сабрим косаси нафақат
тўлган балки чилпарчин
бўлиб синган эди. Шартта
унинг йўлини тўсиб
телевизорга ёпишганимни
эслайман, у кучли силтанган
эди. Телевизор қўлидан
чиқиб пастга зина бўйлаб
думаллаб кетди ва қиррали
тош пояга урилиб “бурсс”
деган кулранг тутун чиқариб
синиб кетди. Ана шунда мен
одам эмас иблисни
туққанимни англаб етдим. У
мени вахшийларча уриб
судраб кўча дарвозага
хайдаб солди. Мен бир оғиз
хам гапира олмасдим. Фақат
“болам-болам” дея инграшга
холим қолганди. У мени
маймунжон ва
қирққулоқлар чакалак
бўлиб ётган ергача судраб
келди ва “Тўрт томонинг
қибла” дея ижирғаниб мени
ташлаб кетди. Махаламиз
оҳири анчайин чекка уй
бўлганимиз учун холимдан
на бир одам ва на бир
жонзод ҳабардор эди.
Қанча пайт шу алфозда
ўтирдим эсимда йўқ. Бу
менинг энг сўнгги хотирам
эди.
Бошим айланиб ўрнимдан
тураман десам, ерга
йиқилдим. Сўнг қоп қора
аммо иссиқ бўшлиқда
ўзимга келдим.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Нахот азоблар тугагани рост
бўлса? Севинчим ичимга
сиғмай ёруғликка интилдим.
Ва ...
Қизиқ аллақандай мўйна
ичида ётгандим. Хамма ёқ
хўл ва иссиқ мўйна. Кимдир ..
фуу ... кимдир мени шиллиқ
тили билан яларди! Кўзим
хали юмуқ ва мен эса
типирчилаб ундан ўзимни
олиб қочгим келарди. У эса
атайдан яна ва яна мени
ўзига чорларди. Энг қизиғи
мен ёлғиз эмасдим.
Ёнгинамда митти митти иссиқ
жундор нарсалар менга
ёпишиб олишиб хадеб мени
қитиқлашарди. Бор кучим
билан кўзимни очдим ва ! ё
Тангрим! Ўзинг ақл бер! Бу
не синоат ? Мен митти
мушукчалар ичида каттагина
мушукнинг қўйнида
ётардим. Тинмай хуриллаб
пишиллаб бири қўймай
иккинчиси суйкаларди.
Мен ??? Мен ???
Мушукманми? Ахир мен
инсон эдим ку? Ха ха !! бу
дахшатли туш—! Менимча
менинг қон босимим
кўтарилиб хали хам ўша жар
лабида хушсиз алаҳлаб
ётибман! Қани бирорта мард
инсон мени топиб тезроқ
касалхонага етказса??? Бу не
томоша я?? Мен мушукчалар
ичидаман . кафтимга
қарайман деб бор кучимни
тўпладим! Э вво !!! Менинг
оппоқ қўлларим ўрнига
миттигина қўнғир жудор
панжачалар эгалаганди.
“Бу туш ! “ дахшатли туш!
Аммо орадан икки кун ўтиб
таҳайюлий сароблардан
кўра ҳақиқий очлик устун
келди. Мен қийинчилик
билан очкўзларча бири
қўйиб иккинчи сўраётган
мушук онанинг сутдонига
ўзимни тутдим. Ичимга
ёқимли илиқ қувватга бой
сут оқиб кира бошлади. Мен
чиндан хам хамма азоб ва
уқубатлар адо бўлганини
балким ҳақиқий Ботиний
олам шунақа бўларкан, дея
ўйлаб қолдим.
Аммо Мушук бўлиб туғилиш?
Бу Инсон ақидаларига тўғри
келмас хол эди. Ахир дин
нима бўлади? Шариат?
Биология чи? Анатомия чи?
Мактабда яхши бахога
ўқиган бўлсам хам
олийгоҳга кира олмагандим.
Биринчи турмушим
ўхшамагач хотини яқинда
қазо қилган эркакка
турмушга чиққандим. Унинг
битта етимча ўғли бор эди.
Саид ... негадир айни дамда
кўзларим шарақ этиб очилиб
кетди!
“Бечора етимча бола! “ унинг
ўлигини топганимизда хам у
қадар виждон азобини
туймагандим. Балким
ўзимнинг боламдан қайтиши
керак бўлгани хам
қисматданмикан? Аммо мана
бу холатни қандай тушуниш
мумкин??? !
Мушук бўлиб яшаш??? Ахир
миям ишлаябди. Хотирам
хам мавжуд аммо мен одам
эмасман. Аммо ...
О о о! Демак бу ҳақиқат!
Инсон танаси ўлса хам руҳ
яшайвераркан!!!
Аммо нимага айнан мен???!
Нега айнан мен бу лаънати
мушук танасидаман??
Ахир қайта туғилиш бор экан
нега мен яна аёл бўлиб
туғилмадим???! Йўқ бу сафар
Эркак бўлиб туғилсам
қанийди? Хеч ким мени
ҳақорат қила олмасди. Хеч
мени ожиза дея қарамасди.
Бироқ мен оддий бир
мушукман халос!
Мен энди хар куни шу
жирканч қисмат ўчоғида
яшашга мажбур эдим.
Каминаи камтарин дайди
кўча мушуги оиласида
биринчи мушукча бўлиб
туғилдим. Мендан сўнг яна
еттита ука сингилларим бор.
Негадир уларнинг хаммаси
оқиш ола чипор чиройли
эдилар. Битта мен кулранг
бироз қўнғир совуқ
рангдаман.
Турмушимизнинг биринчи
ойи тинч ва ширин мехрибон
она мушук қучоғида
ахлатхона томидаги
чорвоқда ўтди. Аммо бир
сафар онамиз овга кетди. Ва
шу шу қайтиб келмади.
Унгача биз анча кучга тўлиб
қолгандик. Айниқса мендан
кейинги икки синглим
“Кокилча” , “Тиканча” ва
укам “Олатой” анча кучга
тўлгандек. Биз тарқалмасдан
бирга тўртовлон ов
қилишимиз шарт эди. Қолган
жажживойлар хали кучга
кира олмаган айниқса энг
кенжамиз “Миттича” туғма
кўр бўлиб туғилган экан. Уни
айниқса авайлардик.
Энди мен инсонийлик
ҳаётимдан буткул воз кечган
бўлсам хам одамийлик
инстинктим хануз сақланиб
қолган. Туйқус одамларни
кўриб қолсам бэихтиёр
кўзимга ёш келар. Аммо
сингил укамларга ўз мушук
тилимда “Улар катта ва
хавфли” дея тушунтирардим.
Чиндан хам одам бўлган
вақтимда ўта ёвуз ва
қаттиққўл бўлган эканман.
Ўзимдан кейин хам наслий
давомчим Шодимулкка хам
шу ёвузлигим мерос бўлиб
қолди.
Энди эса жон сақлаш ва
овқат топиш илинжида
яшардим. Ва албатта
кичкинтойни энг кенжамизни
асраш эди.
Уч хафта ўтди онамизни энди
кутмай қўйдик. Биз мустақил
бўлиб қолгандик. Хатто
Тиканча ва Олатой сархил
нарсалар топиб келишганида
улар билан фахрланиб
қўярдим. Бир кеча дахшатли
чинқириқдан уйғониб
кетдик. Уямиз тўрида
Миттича сомон тўшалган
тўшагида тинмай чинқириб
типирчиларди. Биз олдинига
еттитамиз хам ажабланиб
қараб турдик.

Muallif: MalikasiNoyabr. 17:12
1 2 >>
Yoqdi [0] Yoqmadi [0]
это текст для гостей)00